Co to jest CRM do sprzedaży nieruchomości i jak działa?

CRM to system do porządkowania relacji z klientami. W sprzedaży nieruchomości łączy informacje o osobie, interesującej ją ofercie, rozmowach i kolejnych zadaniach. Pracownik powinien móc ustalić, czego klient szuka, co już z nim uzgodniono i kto wykona następny krok.

Skrót pochodzi od angielskiego Customer Relationship Management. W praktyce znaczenie ma również sposób pracy zespołu: kiedy zapisuje kontakt, kto aktualizuje status i jak przekazuje sprawę podczas nieobecności. Sam zakup programu nie ustala tych zasad.

Klient, oferta, zapytanie i zadanie to różne informacje

Żeby zrozumieć CRM, warto rozdzielić kilka pojęć. Nazwy pól i modułów różnią się między systemami. Ważne, by dało się odtworzyć relacje między zapisanymi informacjami.

Podstawowe elementy pracy w CRM
Element Na jakie pytanie odpowiada? Przykładowa zawartość
Klient Z kim rozmawiamy? Dane kontaktowe i preferencje
Oferta lub lokal Czego dotyczy rozmowa? Identyfikator, parametry, dostępność
Zapytanie Z jaką sprawą klient się zgłosił? Pytanie o termin prezentacji
Zadanie Kto i co ma zrobić? Opiekun, termin, treść działania
Historia Co wydarzyło się wcześniej? Rozmowy, wiadomości i ustalenia

Jedna osoba może pytać o kilka mieszkań. Jedną ofertą może interesować się wiele osób. Zmiana zainteresowania nie powinna zmuszać pracownika do zgadywania, którego lokalu dotyczyła wcześniejsza rozmowa. Przy wyborze systemu sprawdź, jak pokazuje takie powiązania.

Przykład: od pierwszego pytania do decyzji

Poniższy przebieg jest przykładowy. Nie opisuje rzeczywistego klienta ani konkretnego programu. Możesz odtworzyć go podczas szkolenia zespołu.

  1. Wpływa zapytanie. Klient testowy pyta przez formularz o mieszkanie A. Zapis obejmuje treść pytania, datę i ofertę. Zależnie od integracji informacje mogą trafić do CRM automatycznie albo wymagać wprowadzenia przez pracownika.
  2. Sprawa otrzymuje opiekuna. Agent sprawdza, czy kontakt już istnieje. Przyjmuje odpowiedzialność za odpowiedź i tworzy zadanie z terminem. Sam wpis na liście klientów nie określa jeszcze, co należy zrobić.
  3. Rozmowa uzupełnia potrzeby. Klient wyjaśnia, że potrzebuje dodatkowego pokoju. Agent zapisuje nowe kryterium oraz propozycję mieszkania B. Zachowuje informację o pierwotnym zapytaniu dotyczącym A.
  4. Strony ustalają prezentację. Spotkanie jest powiązane z klientem, ofertą i agentem. Po spotkaniu pracownik zapisuje jego wynik: klient potrzebuje rzutu lokalu i kolejnej rozmowy.
  5. Powstaje następne zadanie. Agent wysyła ustalony materiał i wyznacza termin kontaktu. Notatka opisuje ustalenia, a zadanie wskazuje czynność, która dopiero czeka na wykonanie.
  6. Sprawa otrzymuje wynik. Klient podejmuje decyzję albo rezygnuje. Pracownik zapisuje wynik według zasad zespołu. Przy dalszej obsłudze przekazuje otwarte sprawy właściwej osobie.

W tym przykładzie CRM ma umożliwić odtworzenie drogi klienta. Nie zakładamy, że automatycznie podejmie decyzje za agenta, rozpozna wszystkie duplikaty lub zapisze każdą rozmowę telefoniczną.

Status pokazuje etap, a zadanie wskazuje działanie

Przykładowe etapy to: nowe zapytanie, rozmowa, prezentacja, decyzja oraz zakończona sprawa. Dopasuj je do własnego procesu. Przy każdym zapisz warunek zmiany. „Prezentacja” może znaczyć umówione spotkanie albo spotkanie już odbyte. Bez wspólnej definicji dwie osoby zapiszą różne sytuacje tak samo.

Status „oczekuje na decyzję” nie zastępuje zadania „zadzwonić w czwartek”. Tak samo zakończone zadanie nie musi oznaczać zamknięcia sprzedaży. Pracownik może wykonać telefon, lecz nadal czekać na odpowiedź klienta.

Ustal również, jak postępować po rezygnacji. Zapisz jej znany powód, nie dopowiadając motywacji klienta. „Nie otrzymaliśmy odpowiedzi” i „wybrał inną ofertę” opisują różne zdarzenia. Dzięki temu osoba wracająca do sprawy nie potraktuje przypuszczenia jako faktu.

Jak przekazać sprawę innemu pracownikowi

Przed urlopem opiekuna zastępca powinien odnaleźć aktualne ustalenia i otwarte zadania. Przetestuj tę sytuację na zwykłym koncie użytkownika. Widok administratora może obejmować informacje niedostępne innym osobom.

  • Wskaż opiekuna sprawy oraz osobę, która go zastępuje.
  • Zapisuj wynik rozmowy językiem zrozumiałym dla współpracownika.
  • Oddziel uzgodnione terminy od propozycji, które czekają na potwierdzenie.
  • Sprawdzaj listę zadań bez właściciela lub bez terminu.

Nie trzeba przepisywać całych dokumentów do notatki. Wskaż właściwy plik lub miejsce jego przechowywania i upewnij się, że osoba przejmująca sprawę ma dostęp. Po transakcji pomocna jest osobna karta przekazania do obsługi posprzedażowej.

Czego nie zakładać na podstawie nazwy CRM

Eksport na portale, fakturowanie, obsługa odbiorów czy synchronizacja poczty wymagają osobnego sprawdzenia. Mogą należeć do innego modułu lub usługi. Lista funkcji na stronie produktu nie wyjaśnia jeszcze konfiguracji, uprawnień ani pracy ręcznej.

W biurze pośrednictwa przyjrzyj się relacji z właścicielem i osobą poszukującą. U dewelopera sprawdź powiązanie klienta z konkretnym lokalem. Różnice opisuje porównanie potrzeb biura nieruchomości i dewelopera. Wymagania pierwszej grupy rozwija poradnik o programach dla biur nieruchomości.

Od czego zacząć porządkowanie procesu

Rozpisz jedną typową sprawę od zapytania do zakończenia. Przy każdym kroku wskaż zapisywane informacje, odpowiedzialną osobę i następne działanie. Zaznacz miejsca, w których dziś giną ustalenia. Taki opis przyda się zarówno przy pracy z prostą ewidencją, jak i przy wdrożeniu CRM.

Następnie przejdź do testów wyboru CRM i sprawdź ten proces na demonstracji. Jeśli potrzebujesz najpierw rozróżnić potrzeby biura i dewelopera, skorzystaj z mapy poradników na stronie głównej.